Zo lang geleden...
Ik was een kind van nog net geen 7
Al die jaren zonder vader.
Vandaag moet ik speciaal denken aan jou
en koester de herinneringen.
Jij zo vreemd zo ver. Wend je naar mij, sla je oog op mij, kom mij tegemoet. Maak mij deelgenoot - mij zo vreemd zo ver. Zoals ik jou tegemoet kom, jou laat delen. Ach wij zo vreemd zo ver, hoe nabij, hoe vertrouwd.
Ja, het is ff tijd voor een break, komkommertijd, vakantietijd, zomertijd, een mooie tijd...! Voor nu een mooi weekend, geniet volop....!!
12 opmerkingen:
Inderdaad, echt verdwijnen doet het niet ...
Het wordt weer maar eens een moeilijke dag voor jou lieve Marjolijn, want hoe lang het ook geleden mag zijn, het verdriet blijft ook al zijn de scherpe kantjes er misschien wat af, gemis draag je je hele leven mee... STERKTE!
dat lijkt me zwaar als je nog zo jong bent, als je het zelf niet meemaakt kan je je daar niks bij voorstellen, maar ik wens je heel veel sterkte !
Nog geen zeven. Wat erg zeg. Herdenkt jij maar in stilte of gerust wat luidruchtiger. Van mij mag je.
Love As alawys
Di Mario
Vergeten zal je nooit, dat is ook niet nodig maar pijn zal minder scherp zijn. Zeven jaar maar, dat is heel triest.
Sterkte vandaag
Tijd speelt geen rol... Dikke knuffel xx
goh, zo jong nog Marjolijn
vergeten kan niet hé, enkel de pijn wat verzachten elk jaar een beetje meer hoop ik
Hallo,
Verdriet blijft langer bij dan vreugde. Ook al is het zo lang geleden, de herinneringen blijven, alsof het pas gisteren is geweest. Hoe je het ook draait of keert, het verwerken duurt langer dan men zou wensen. Maar dat geldt uiteraard voor iedereen. Toch veel sterkte gewenst.
Het leven is maar vervelend, en zwaar, en we slepen ons voort, maar hebben geen idee waarom of waarvoor.
Het vervaagt, maar vergeten wordt het nooit....
een moeilijke dag voor jou, lieve knuffel
Hij zal nooit vergeten worden zolang je aan hem denkt Marjolijn! Mooi!
Liefs, Trees
Een reactie posten