Er was eens een man die zeven vogels had. Ze pronkten in gouden kooien.
De een zong nog mooier dan de ander.
De een zong nog mooier dan de ander.
Elke ochtend zongen ze voor de man en de vogelman
zong zijn mensenlied. Maar op een kwade dag kwam een harde windvlaag door het geopende
raam. Een van de kooien viel om en brak. De vogel vloog verschrikt door het
open raam naar buiten. De man was diep bedroefd want hij hield van de vogels
alsof het zijn kinderen waren. De achtergebleven dieren treurden om het verlies
van hun beste vriend.
Ze zongen niet meer, het werd stil in de kamer. De
ramen bleven dicht en de dagen gingen voorbij.
Tot op een dag de zon naar binnen scheen.
Eindelijk durfde de man het raam weer open te doen. Daar hoorden zij een lied,
een vogel aan het raam, het was hun eigen vriend! Hij zong uit volle borst,
mooier dan ooit tevoren, mooier dan wie dan ook.
'Wees niet bedroefd', zong hij, 'ik ben gelukkig,
ik kan hoger vliegen dan de hoogste boom en verder dan het verste bos. Ik drijf
op de wind tot boven de wolken, tot dicht bij de zon, niet meer gebonden, niet
meer gekooid!
Alles heeft zijn plaats en alles heeft zijn tijd,
alles is aan het worden, het wordt zo mooi, zo mooi, maar vraag me nog niet
hoe. Zo mooi kan ik niet zingen.'
(Uit "Als vlinders spreken konden",
Yvonne van Emmerik)
Fijne dag vandaag.
14 opmerkingen:
net zoals de vogel zullen we het allemaal beter hebben en mooier kunnen zingen....
Wow... hier wordt ik toch even stil van lieve Marjolijn. Wat een prachtige parabel, bedankt om me met dit streepje schoonheid de dag te laten beginnen!
En ik hoop zo dat het eveneens voor jou dat een dag vol schoonheid wezen mag...
Gekooid zijn is altijd nadelig.
Love As Always
Di Mario
een kooi is veilig maar dat is dan ook al voor die vogels.
een mooi verhaal wat nog maar eens fijntjes onderstreept dat je niemand moet kooien :-)
Goedemorgen Marjolijn!
Nee, niemand wil gekooid worden!!
Iedereen wil het hoogste lied zingen in vrijheid.
Dus vandaag zingen wij... tralalala, de zon schijnt en nog even en we kunnen lekker van de vogeltjes genieten!
Liefs, Marlou
.
Een heel mooi moraal in dit verhaal. Laat los, en de ooit gekooide zal dankbaar zijn.
Prachtig Marjolijn, een opsteker voor ons allemaal.
Dag, dag, geniet van het mooie weer en van de leuke dingen.
En met vreugde in het hart liet hij alle vogels gaan en trok zelf de natuur in...
en al kan je niet zingen (denk je), zing dan toch maar uit volle borst mee; het is het zeker waard. Wens je een hele mooie woensdag Marjolijn!
Vogeltje Marjolijn wat zing jij 's morgens altijd vroeg ;-) Vanuit Oisterwijk op het Brabantse land groeten wij jou. We genieten samen met onze kleinzoon Viggo.
Alles is aanhet worden.
Dat vind ik de mooiste zin!
Hallo,
Het is zoals zo vaak wordt gezegd, gekooide vogels dromen van de vrijheid, vrije vogels vliegen. Niemand of niets is eigenlijk gemaakt om in gevangenschap te verkeren. Ook al kan het vaak niet anders, toch is het in strijd met de natuur.
Mooi gesproken! En het had ook heel anders af kunnen lopen natuurlijk! Iets met niet bij de pakken neerzitten en kop op en doorgaan en zo.
Een reactie posten