Twee monniken die op reis waren kwamen bij een
rivier aan, waar ze een vrouw ontmoetten.
Omdat de vrouw bang was voor de
stroming in de rivier vroeg ze of de monniken haar naar de overkant wilden
dragen.
Een van de monniken aarzelde, maar de andere zette haar op zijn
schouders, stak het water over en zette haar neer op de oever aan de overkant
van de rivier.
De vrouw bedankte hen en vertrok.
Terwijl de monniken hun reis
vervolgden, was de ene monnik in zichzelf gekeerd en aan het broeden.
Niet meer
in staat om het zwijgen te bewaren zei hij wat hem dwars zat. “Broeder, onze
spirituele training leert ons elk contact met vrouwen te mijden, maar jij pakte
haar op je schouders en droeg haar!”
“Broeder”, antwoordde de andere monnik, “Ik heb
haar neergezet aan de overkant, terwijl jij haar nog steeds bij je draagt.”
Moraal van het verhaal: Draag iets niet langer dan nodig is.
Fijne dag vandaag....!!
17 opmerkingen:
Dat is wat anders dan eieren door warmte doen uitkomen ;-)
en gelijk heeft ie
wat een wijze les op de vroege morgen marjolijn:-)
Een hele wijze :-)
Wow, als wijsheid kan dat tellen! Je blog zit boordevol verrassingen lieve Marjolijn, en dat is deze keer niet anders...
Ik hoop zo dat jij deze wijze les ook op jezelf kan toepassen en jij de dag onbezwaard kan beginnen!
Heel mooi verhaal Marjolijn, deze heb ik bewaard.
Geniet van deze dag, en tot morgen!
Ik kan me daar helemaal in vinden. Fijne dag vandaag.
Ha die Marjolijn,
dat is nog eens een mooie en wijze les!
Daar kunnen we absoluut wat mee...
Heb het goed vandaag...
Liefs, Marlou
.
Deze moraal zal ik zeker onthouden !
Bedankt voor al jou mooie mails ; lieve marjolijn !
Een wijs man, de andere monnik was nog niet zover
Mooi verhaal, mooie wijsheid erin.
Fijne dag nog.
Mooi om te lezen Marjolijn
en zo worden we weer een stukje wijzer.
Groetjes
Ik droomde eens
ik droomde eens en zie ik liep
aan’t strand bij lage tij.
Ik was daar niet alleen, want ook
de Heer liep aan mij zij.
We liepen samen het leven door
en liepen in het zand
een spoor van stappen, twee aan twee;
de Heer liep aan mijn hand.
Ik stopte en keek achter mij
en zag mij levensloop
in tijden van geluk en vreugd
van diepe smart en hoop.
Maar als ik goed het spoor bekeek
zag ik, langs de hele baan
daar waar het juist het moeilijkst was,
maar een paar stappen staan…
Ik zei toen: “Heer waarom dan toch?
Juist toen ik U nodig had;
juist toen ik zelf geen uitkomst zag
op het zwaarste deel van het pad.”
De Heer keek toen vol liefde mij aan
en antwoordde op mijn vragen:
“Mijn lieve kind, toen ’t moeilijk was,
toen heb Ik je gedragen.
Hallo,
Ja soms zijn eerste indrukken danig intens, dat ze een tijdje blijven hangen. Blijkbaar was de ene monnik vatbaarder voor dat soort prikkels dan zijn collega. Mensen zijn mensen, ook monniken horen daarbij. Moraal van het verhaal... het is gevaarlijk vertoeven in de nabijheid van rivieren ;-)
Een mooie wijze les....
Love As always
Di Mario
Wijze woorden, wijs om te lezen.
Wauw!!!! En dat schud jij zomaar even uit je mouw?
Prachtig Marjolijn!!!
(heel zachtjes zeg ik het nog maar eens weer, bundelen :-)
Een reactie posten