Mannetje Herfst....

Toch maar met zijn allen aan het breien…?

Dan blijft alles lekker warm.

Fijne dag vandaag.

Sint zit zonder geld.....

Nog een mooi Sinterklaasverhaal.

Op een dag zei Sinterklaas tegen zijn Pieten: "Ik moet nog zó veel cadeautjes kopen, eigenlijk te veel om op te noemen. En de suikerharten zijn ook op. Straks ga ik naar boven en dan maak ik een lijst waar alles op staat."

Toen ging de Sint naar zijn kamer en maakte een lange lijst waar alles op stond: de taaipoppen en het marsepein en alle jongetjes die een voetbal wilden. Een wit konijn voor Hermien uit Elst en voor haar broertje een mondharmonica.

Toen hij 'mondharmonica' opschreef, hoorde Sinterklaas muziek. "Ik denk natuurlijk dat ik muziek hoor," zei hij tegen zichzelf, maar toen hij dat gezegd had, ging de muziek toch gewoon door.

Sinterklaas legde zijn pen neer. Dat kon helemaal niet! Hij hoorde een Sinterklaaslied!

En in Spanje hoor je nooit sinterklaasliedjes! Die hoor je alleen in Nederland want daar viert Sinterklaas altijd zijn verjaardag. Toch hoorde je 'Zie de maan schijnt door de bomen' heel in de verte, en er waren trommels bij en fluiten. Hoe kon dat nou?

"Ik ga het aan de Pieten vragen," dacht Sinterklaas.

Maar beneden in het paleis was het leeg en stil. En alle deuren stonden open. Sinterklaas liep de tuin in. Nu klonk het zingen veel dichterbij. En er was nog een geluid: rik...tikkerik...tik. Alsof iemand iets heen en weer schudde in een blikken trommel. Wat was er toch aan de hand?

De Sint sloeg de weg naar het dorp in. Op de markt stond een muziektent, daar ging hij op af. Ineens hield het zingen op, er werd iets geroepen. En daar was dat vreemde geluid weer: rik...tikketik...rik. Sinterklaas bleef staan, hij herkende die stem! Die was van Peseto, de Geldpiet van het paleis. Daar liep hij. Hij droeg iets in zijn hand. Het rammelde... het was een geldbus! Sinterklaas kon zijn ogen niet geloven: Peseto met een echte geldbus. Hij rammelde ermee onder de neuzen van de mensen. "Het geld van Sinterklaas is op!" riep hij, "geef allemaal met gulle hand! Sinterklaas heeft geen geld meer om cadeautjes te kopen!"

O, Sinterklaas wist niet wat hij hoorde! "Peseto!" riep hij, "Peseto, wat is dit allemaal?" Sinterklaas liep naar hem toe, zo hard als hij kon. Maar de mensen riepen: "SST," en sommigen keken zelfs kwaad. Sinterklaas moest stil zijn. Ze wezen naar iets in de verte. Toen zag hij het pas: de muziektent! De Pieten in de muziektent. Ze zongen! "Sinterklaas is jarig..." Ze hadden hun zondagse mutsen op!

Sinterklaas pakte Peseto bij zijn jas. "Wat heeft dit allemaal te betekenen?" riep hij.

Hij liet de geldbus zakken. "Maar Sinterklaas, u zei toch vanmorgen: 'Ik moet nog zo veel cadeautjes kopen.' En dat de suikerharten op waren, dat zei u ook. Toen werd ik bang. Ik dacht, we hebben vast niet genoeg geld."

"Niet genoeg geld?" Sinterklaas schudde hem door elkaar, alsof hij zelf een geldbus was. "Maar Peseto, je weet toch wel: Hoeveel oren heeft een haas? Twee! Precies genoeg. Hoeveel voeten heeft een poes? Vier! Net wat hij nodig heeft. Hoeveel geld heeft Sinterklaas? Meer dan voldoende. Altijd!"

Peseto zuchtte. "Dat is waar ook. Ik was het helemaal vergeten. O, ik schaam me, Sinterklaas."

"Ik ook," zei Sinterklaas. "Kijk eens naar al die mensen."

Maar al die mensen hadden het heel gezellig. Ze wiegden heen en weer en vonden: 'Sinterklaas is jarig' een mooi lied. Ze wilden meezingen, maar dat konden ze niet want ze kenden geen sinterklaasliedjes.

Peseto liep gauw naar de muziektent. Hij ging voor de mensen staan. "Sinterklaas is in de winter jarig," zei hij. "Dit is het verkeerde lied." Toen zongen de Pieten: "Dag Sinterklaasje..." En wuiven konden de mensen natuurlijk wel, "da-ag, da-ag," en de Pieten ook. Zo ging de Sint samen met de Pieten terug naar het paleis. En de geldbus? Die hebben ze weggeven aan een jongetje, dat wel jarig was. Hij kocht er toverballen van. Voor alle mensen die daar waren...... ééntje.

Breien....

Steeds vaker zie je buiten creatieve producten, van fanatieke breisters of geoefende haaksters.

Dat ben ik dus niet, en echt wild breien, doe ik ook nog niet.
Ik, hou het voorlopig nog bij een lekkere warme sjaal, voor een ander of voor mezelf.

Maar je weet het natuurlijk nooit en de winter die nog komt is nog lang.

Het is wel een erg leuk gezicht, al die vrolijk gekleurde breisels…!!

Kleur de wereld een beetje mooier

Wereldvrede is nabij

Het klinkt misschien een beetje wollig

maar ik geloof er in sinds ik wildbrei

Verander de wereld, begin bij je zelf

Geef de slagboom een sjieke sjaal

of het standbeeld een mooie muts

Versier de saaie lantaarnpaal

Geef de tandartsboor een strikje

Brei een hoesje voor een geweer

Versier de kliniek, en iedere boom

al zie je door de wol het bos niet meer

Iedereen kan en wil graag breien

Zelfs Ali B zegt: ‘breien maakt me blij’

We weten nu waar die B voor staat.

Hij rapt niet, maar maakt ‘n woordenbrei

De wereld kleurrijker en zachter

als we zouden breien, allemaal

Wereldleiders werden wereldbreiders

Militairen wisselden patronen uit

Vredesmissies zijn nu vredesmissers

omdat men niet breit, naar verluidt.

Dus brei een eind aan alle ellende,

aan vechten, schieten, stelen en kapen

Versier alles en iedereen met breisels

behalve ongeschoren schapen.

© Rop Janze.

Druk baasje....

In deze tijd kom je allerlei leuke afbeeldingen tegen van Sinterklaas.

Deze vind ik wel bijzonder, zo’ n druk baasje.

Goede start van deze nieuwe week en ik kan nu alleen maar zeggen: braaf blijven hé..!!

Fijne maandag.

4 seizoenen....4 haiku's....

Fijne zondag……!!

Maak er iets moois van.

Zaterdag...

Fijne zaterdag…!!

Geniet volop.

Bloedrood....

Het gaat weer beter.

Ik hoop dat de bloedrode zakjes die ik dinsdag kreeg, me weer een paar goede dagen gaan bezorgen.

Vandaag met moeders op controle, maar dat zal wel snel klaar zijn, verwacht ik.

En dan op naar een rustig weekend, waarin niets moet, maar alles mag.

Fijne vrijdag.

Waarom Sinterklaas een nieuwe rode mantel kreeg.....

's Zomers woont Sinterklaas in een groot paleis in Spanje, met al zijn honderd Pieten. Maar terwijl die Pieten speelgoed maken, pepernoten bakken en alles klaarmaken voor de volgende reis naar Holland, trekt Sinterklaas op zijn paard door de hoge Spaanse bergen, op zoek naar een nieuw Pietje. Want ieder jaar gaat er een nieuw Pietje mee, klein genoeg om door de schoorstenen te roetsjen en handig in klauteren en springen.

Een paar jaar geleden had Sinterklaas wekenlang vergeefs gezocht. Ten slotte kwam hij in een rotsachtige streek, waar hij plotseling de fluit van een herdersjongen hoorde. Hij ging op het geluid af en zag, op een bergweitje tussen de rotsen, een kleine donkere jongen zijn geiten hoeden. Die keek verbaasd naar Sinterklaas en werd nog verbaasder toen deze hem vroeg of hij mee naar Holland wilde. O, ja, hij kon goed klimmen, op de rotsen ten minste, hij was gewend aan de kou, want in de bergen was het 's nachts altijd koud. Toen zij zo samen wat gepraat hadden, beloofde de jongen dat hij in de herfst, als de geiten naar binnen waren gebracht, naar het paleis van Sinterklaas zou komen.

Zo werd op een winderige dag in november een kleine magere jongen binnengelaten bij de Sint en zijn honderd Pieten. Hij keek zijn ogen uit, want hij bezat alleen zijn herdersfluitje en had nog nooit speelgoed gezien. Alles was nieuw voor dat kleine Pietje en hij zou zich zeker diep ongelukkig gevoeld hebben, als de Sint en zijn Pieten niet zo aardig voor hem waren geweest.

Maar één ding wilde Pietje beslist niet: slapen in een groot bed met witte lakens. Iedere avond sloop hij stilletjes naar de stal, rolde zich in een paardendeken en sliep lekker in het stro. En daarom was hij de eerste die merkte dat het witte paard van Sinterklaas zo raar stond te hijgen en te snuiven. Pietje werd er wakker van en liep vlug naar het rillende dier toe. "Jij bent ziek," zei hij bevend en ging dadelijk naar het paleis, om de andere Pieten wakker te maken. En zodra het dag werd, stuurden die Pedro, die altijd voor de paarden zorgde, naar de slaapkamer van de Sint: "Sinterklaas, Sinterklaas, we kunnen niet naar Holland. Uw witte schimmel is zwaar ziek, het zal zeker zes weken duren voordat hij weer beter is. En het is het enige paard dat over de daken kan rijden!" Sinterklaas stond vlug op, kleedde zich aan en ging naar de stal. Daar stond het kleine Pietje bij de schimmel en aaide zachtjes over zijn hals. Sinterklaas keek erg bezorgd.

"Sinterklaas," zei het nieuwe Pietje, "in een hol, hoog in de bergen, woont een heks die toverdranken maakt. Zal ik u de weg wijzen?" En zo trokken Sint en Pietje op twee paarden de bergen in. Er woei een ijskoude wind en Sint trok zijn warme rode mantel dicht om zich heen. Na dagenlang rijden kwamen zij op een hoge bergwei en het pad werd zo steil, dat Pietje en Sinterklaas de paarden bij de teugel namen en te voet naar boven klommen. En ineens stonden ze voor een hol en zagen achterin de gloed van een vuur. Er was een oude vrouw, die, zachtjes mompelend, in een pot boven het vuur stond te roeren. "Goedendag," zei Sinterklaas vriendelijk. De vrouw schrok. "Wat doen jullie hier?"

Hoe durft ze... tegen Sinterklaas dacht Pietje. Maar Sint zei: "Goede vrouw, ik heb gehoord dat u toverdranken kunt maken die mens en dier genezen van ziekte. Nu is mijn witte paard ziek. Wilt u alstublieft een drank voor hem maken? Volgende week gaan wij naar Holland en zonder dat paard kan ik niet over de daken rijden." De heks bleef zwijgend in haar pot roeren. Opeens riep ze: "En wat krijg ik als ik dat voor je doe? Sinterklaas, wat krijg ik?" - "U kunt krijgen wat u hebben wilt, goede vrouw," antwoordde Sint rustig.

"Dan wil ik jouw mooie, rooie mantel hebben, hè, hè, hè!" - "Goed, goed, die mag u hebben, die is lekker warm, hier boven in de kou." De heks nam de pot van het vuur en hing er een andere boven. Zij deed er water in en toen allerlei geheimzinnige kruiden, een beetje aarde, glanzende stenen, mossen en planten... En zij weer aan het mompelen en roeren. Sinterklaas en Pietje stonden rustig te wachten. Eindelijk nam ze een klein aarden kruikje, goot de drank erin, deed er een kurk op en zei: "Ieder uur tien druppels, drie dagen lang en je paard is weer gezond."

Sinterklaas maakte de gesp van zijn mooie rode mantel los en legde die voorzichtig om de schouders van de heks. Pietje moest bijna lachen, zo gek stond dat. Maar de heks was trots en blij. Toen nam Sint het kruikje, groette vriendelijk en vlug gingen ze naar de paarden. O, wat was die wind koud! Sint stond te rillen in zijn witte tabberd. Maar Pietje had aan alles gedacht. In een rolletje, naast zijn zadel, hing een oude paardendeken. En die legde hij zorgvuldig om de schouders van Sinterklaas.

"Het staat niet mooi, maar het is ten minste warm," zei hij verlegen. "Ach Pietje," zei Sint, "in die grauwe deken ben ik tóch Sinterklaas." Toen ze weer bij het paleis kwamen, vlogen alle Pieten naar buiten en riepen: "Hebben jullie de toverdrank?"

Ze namen Sint mee om de oude man dadelijk te verzorgen. Maar Pietje ging met het kruikje naar het paard. En al was hij doodmoe van de tocht, in drie dagen en nachten sliep hij niet om het paard ieder uur zijn toverdrank te kunnen geven.

En wat deden de andere Pieten in die drie dagen? Natuurlijk, ze maakten een nieuwe rode mantel voor Sinterklaas. Want stel je voor dat Sint hier in een oude, grauwe paardendeken was aangekomen. Hadden jullie hem dan herkend?

Vandaag....

Tot morgen…!!

Believe....

Vandaag weer een ziekenhuisdagje.

Maar gelukkig niet zo zwaar als 2 weken geleden.

Vandaag alleen maar een transfusie, maar dat is ook meer dan genoeg.

Fijne dinsdag.

Smakelijk....

Ja, hier is het echt weer goed weer voor…!!

Een lekker bordje snert.

Of er een engeltje over je tong fietst.

Tenminste dat vind ik.

Fijne dag vandaag.

Nog fris.....

Fijne zondag……!!

Maak er iets moois van.

Zomerstoelen......

De zomerstoelen waarin ik nog kortgeleden zat

staan zo geschikt alsof ze bij het opstaan

weggeschoven door mij zijn verlaten.

Het riet kraakte, niet meer van mij, maar van

de najaarsregens en de zittingen vergaarden

om zich toe te dekken blad dat

daar zelf in een vluchtpoging belandde.

Weerloze hoek is het, die geen beschutting

aan zichzelf kan bieden en,

niet voor de overwintering gemaakt,

ook geen verlichting geven zal aan anderen,

noch aan degene die hem plaatste.

O pijnlijk is het, onverdraaglijk,

het weinig zichtbare verschil dat soms bestaat

tussen de dierbaarste momenten en de desolaatste.

@Elly de Waard

Vandaag weer een moedersdagje, dat is weer veertien dagen geleden.
Eigenlijk veel te lang, maar het was even niet anders.
Fijne dag vandaag.

Bijna weekend....

Fijne vrijdag en op naar een heerlijk weekend.

Geniet volop…!!!

Gaat beter ....

Alleen

In stilte

Bied ik mijn demonen het hoofd

Ik

Zo sterk

Kom maar op! Ik sta klaar

En ik hou me groot

En ik lach naar jou

En God, wat doe ik het goed

Ik

Leef hier

In een wereld naast die van de rest

Niemand die ziet

Dat mijn schoolslag

Eigenlijk gespartel is.

En ik hou me groot

En ik lach naar jou

En God, wat doe ik het goed

Ik

Mijn nieuwe ik

Heeft de touwtjes stevig in de hand

Nu

Zo sterk

Kom maar op! Ik sta klaar

En elke dag is weer een dag

Die ik helemaal omarm

En echt het gaat best wel goed

@Catrien v. d. Molen.

Hé, hé, eindelijk kan ik zeggen, ja het begint echt beter te gaan.

Het is een moeilijk, heavy weekje geweest, eentje waarin alle zeilen bijgezet moesten worden.

Maar nu gaat het de goede kant op, en dat is het belangrijkste.

 

Fijne dag vandaag.

Een prakkie voor een prikkie.....

Afgelopen weekend niet naar moeders geweest, maar heb haar wel veel aan de telefoon gehad.

En dan kom je toch ook tot leuke gesprekjes, soms hoefde ik alleen maar te luisteren en kwamen er bijzondere verhalen.

Eentje sprak me wel heel erg aan, ze kon zomaar dit versje opzeggen.

Daarop ben ik eens gaan googlen en levert me nu een leuk log op.

Wie weet voor jullie ook wel.

Herfst, herfst, wat heb je te koop

Suikerbieten, honderd op een hoop

‘k maak ze voor je klaar

heus das waar

ef-fe koken en dan gaar.

Wie kent dit kinderliedje niet? Nu is dit wel de 40-45 versie, maar dan toch.

Het is nu de suikerbietencampagne: dus trekkers rijden ronkend en walmend af en aan van het land met boerenwagens vol suikerbieten, bij voorkeur met de kluiten klei er nog op en aan. Dat gaat in de regel naar de suikerfabriek, maar daar kan je ook prima een stampie van koken.

Mijn moeder heeft me daar nu op gewezen, onder het mom van: suikerbietenstamp, smullen!

Mocht het vragen om een suikerbiet je te bezwaarlijk zijn, ga dan langs de route staan waar die trekkers langs scheuren (hoe ongeplaveider de weg, hoe beter) en de bieten liggen langs de weg voor het oprapen, zoals de rondgestrooide prullaria bij een Tour de France etappe. Je hoeft er niet voor uit stelen te gaan zeg maar, ook al is het prakkie voor een prikkie.

Benodigdheden:

2 suikerbieten

1 ui

1 prei

2 à 3 tenen knoflook

1 winterwortel

1 appel

1 peer

1 gekookte rode biet

2 à 3 flinke aardappels

1 el roomboter of olijfolie

beetje rode peper

peper

zout

blokje kippenbouillon

Evt.

voeg uitgebakken spekjes toe

Lekker met gebraden worst..!!

Bereiding:

Maak alle groenten schoon. Rasp de suikerbiet ongekookt grof, net als de wortel, de ui, de aardappels, de knoflook en het fruit. Snij de prei in ringetjes. Daarna het geheel mengen en een halve liter koud water toevoegen, het blokje kippenbouillon. Een uurtje koken tot een brei gevormd is, daarna de rode biet raspen en toevoegen, nog even doorkoken. Voeg de roomboter of de olijfolie toe en een beetje rode peper. Maak af met peper en zout.

Nostalgisch smullen!

“Groenteman, waarom verkoopt u geen suikerbieten?”

Of ik er ooit toe kom om het klaar te gaan maken kan ik echt niet zeggen, want ik ben helemaal niet zo'n kookster.

Maar ik vond het wel leuk om dit log te maken.

Fijne dag vandaag en voor iedereen die het wel klaar gaat maken, smakelijk…!!

Mist.....

Voorzichtig als je de weg op moet.

De wereld is wel weer erg klein.

Hopelijk lost het weer snel op.

Fijne dag vandaag.

Rood met witte stippen....

Rood met witte stippen

Jij staat, o prachtig bosjuweel

met rode hoed getooid,

met hippe, witte stippen

besprenkeld en bestrooid

op stevige voet van wit fluweel

te schitteren in het groene mos

of simpel tussen laag struweel

als pronkstuk van het najaarsbos.

Terwijl natuur langzaam berust

in nazomerse dagen

kom jij tussen zieltogend lover

nog snel om aandacht vragen.

Wanneer de zon oktober kust

kom jij weer op het herfsttoneel

zij 't maar voor enkele dagen,

jij, schitterend rode bosjuweel.

@ Onbekend.

Maak er een hele mooie dag van…!!

Kleine ster....

Kleine ster 

Starend in de donkere nacht
keek ik door mijn raam
naar die ene kleine ster 

die groeide in het licht.
Hij die in mijn hart de warmte
bracht en mij liet schrijven 

woorden van verwondering en
vervoering op papier neergezet.
Met liefde verwoord in een gedicht. 
© Paula Hagenaars

Fijne zondag.

Maak er iets moois van.

 

 

Een boom in de herfst...

VREEMD.

Vreemd, dat boom en tak zo stil staan

In het gouden licht vandaag,

Dat de bladertjes zo stil gaan,

't Een na 't ander, naar omlaag.

Dat het zonlicht zo voorzichtig

Door de ijlheid straalt van 't lof,

En het groene blad doorzichtig

En veel edeler maakt van stof,

Dat het windje in de twijgen

Zo behoedzaam gaat te werk

En alleen wat blaadjes zijgen

Doet op 't pad en 't bloemenperk,

Zonder 't wazig diep te raken

Waar de groene schemer blauwt,

Of de goudglans schuw te maken

In het ijlbebladerd hout,

Of te roeren aan de vijver,

Waar zeer statiglijk en traag

Twee voorname zwanen drijven

Met hun spiegelbeeld omlaag,

En wat late najaarsrozen,

Als bewasemend amethyst,

Al de weemoed van hun broze

Schoonheid heffen in de mist.

@Jacqueline van der Waals

Fijne zaterdag…!!

Beetje beter.....

Gelukkig gaat het langzaam aan iets beter, zo voelt het nu tenminste, op dit vroege uur. ( 4.20....ppfff)
Ik hoop dat ik dat vanavond nog kan zeggen.

Maar na twee hele zieke dagen en nachten ... ... hoera, hoera weer een paar uurtjes geslapen...!!

De koorts begint een beetje te zakken.
Ik doe een poging om weer wat te eten en drinken, maar dat valt nog niet mee.

Mijn lijf voelt nog wel aan of er een stoomwals overheen gegaan is.

Ik heb nog wel een paar dagen nodig, om mijn motortje weer goed gestart te krijgen, en weer een beetje mee te kunnen gaan doen met de dagelijkse gang van alles.
Maar langzaam aan kan ook, dus toch een fijne vrijdag en op naar een goed weekend. 

Moe.....

Morgen een nieuwe poging.

Vandaag wordt het nog niets.

Tot morgen.

Niet slapen.....

De slaap wil niet komen.

Mijn hoofd en lijf zit nog te vol van alles.

Het was een zware dag gisteren.
De scans zijn gemaakt, de puncties gezet.
Zichtbaar was dat ik twee scheurtjes in mijn bekken had en die konden gelukkig meteen gelijmd worden.
Ook de bloedwissel weer gehad, het was nodig om weer flink te spoelen.

De reacties die nu volgen zijn heftig als altijd.

Koorts, misselijk en ziek zijn, hoofdpijn, alles doet pijn.

Ik hoop dat het over een paar dagen weer wat beter gaat.

Vroeg op pad....

Vroeg op pad vandaag.

Ik hoop er maar weer het beste van.

Meer zit er niet in vandaag.